Queen of Denmark

Ik heb al nummers op mijn site gezet van John Grant's solo werk. Ik ben naar het concert geweest. Daarvan heb ik ook een aantal YouTube filmpjes laten zien. Dus nu wordt het eens tijd voor een recensie van de plaat. Bij een plaat die ik mooi vind, vind ik een recensie schrijven gevaarlijk. De vraag is of ik dan verder kom met deze plaat is mooi. En als je iets van deze plaat kan zeggen is dat hij mooi is, maar wat nog meer.

Ik heb laatst opgezocht dat ik John Grant oftewel zijn oude band Czars leerde kennen in 2002. Op de website van 16 horsepower stond: als je deze band leuk vind dan zijn the Czars misschein ook wat voor jou. Nou ik hield toentertijd van 16 horsepower dus die Czars moeten dan ook wat voor mij zijn. Ik downloadde een paar nummers van de plaat Ugly People vs. the Beautiful People waaronder Drus en Side Effect. Wauw, wat is dat mooi. De link met 16 horsepower snapte ik niet, maar dat maakte niets uit. Vervolgens heb ik in de loop der jaren Before ... but longer, Goodbye, X Would Rather Listen to Y Than Suffer Through a Whole C of Z's en Sorry I made You Cry gekocht. Die laatste 2 zijn respectievelijk een EP en een plaat vol covers. Bij de cd Goodbye klapte de band uit elkaar en verdween John Grant voor mij. Via A. hoorde ik dat hij erover dacht om te stoppen met muziek maken, maar in die periode ging het slecht met hem. En toen kwamen er geruchten dat hij toch weer muziek aan het maken was. En ja hoor toen kwam Queen of Denmark uit.

Ik ging hem de dag dat hij uitkwam halen en natuurlijk werd dat de Special Edition. Eerst ging ik het album zelf beluisteren. En ik merkte dat ik het album niet los kan zien van zijn eerdere werk. In tegenstelling tot zijn eerdere werk zit de jazzy feel niet in dit werk, dat maakt dat deze plaat niet één van de luchtigste platen. Deze plaat vind de lucht in de nummers Silver Platter Club en Chicken Bones. Trouwens deze plaat is opgenomen met hulp van Midlake. En hun invloed vind ik het duidelijkst terug te horen in TC and Honeybear. Wat ik op deze plaat minder terug hoor is zijn voorliefde voor duetten met vrouwen. Op sommige nummers komt een vrouwenstem langs (TC and Honeybear en Chicken Bones) maar niet zo duidelijk als op bijvoorbeeld op de Czars plaat Goodbye. De invloeden zijn 70's georiënteerd (heb ik gejat van andere recensenten). De voorgaande kritiekpuntjes zijn klein want nummers zoals Queen of Denmark, Marz, Where Dreams Go to Die en Caramel zijn zeer mooie nummers (ja mijn bijvoeglijk naamwoord vocabulaire is niet zo groot). Een lekker cynisch nummer qua tekst is JC Hates Faggots wat ondersteunt wordt door de muziek. Nog even over die extra cd die bij de special edition bijgevoegd is. Als je deze opzet schrik je in eerste instantie even. En vroeg ik me af is dit wel de juiste cd, maar toen herinnerde ik me de opmerking uit een interview op fileunder dat hij een voorliefde voor elektropop heeft. Nou dat is goed terug te horen in de nummers That's the Good News en Supernaturel Defibrillator. De ander twee nummers lijken meer op zijn oude werk. De twee elektro nummers vind ik leuk en als hij een heel album van zou ik het kopen. Maar ik luister vaker naar zijn andere werk, maar daar ligt dan ook meer mijn smaak. Al met al is deze plaat een aanrader als je van een mooie stem houdt en cynische teksten op mooie muziek.

Animatie Clips

Thom Yorke op Glastonbury

via Alternative

Lay Out

Al een hele tijd zat ik erover te denken om over te stappen naar wordpress. Eigenlijk was de enige reden de achtergronden. Maar nu hebben ze bij blogger/blogspot ook wat aan de achtergronden en de lay out gedaan. Nou dat is denk ik wel te zien. Ik geloof dat dit al mijn 10de lay out is een paar dagen tijd. Waarschijnlijk verandert hij de komende paar dagen nog een paar keer. Maar dan blijft hij weer een tijdje hetzelfde.

House Full of Light

Awkward I

Awkward I - We Come From Far - Live at Festival aan de Werf from OnderInvloed.com on Vimeo.

8tracks juni 2010

Op Kleur

Een gedeelte van de auto's verdwijnen achter de struiken. Maar het lijkt wel alsof men hun auto op kleur heeft gesorteerd.

Hilarisch

Sky at Night

Zo gaat de nieuwe I am kloot heten. Hij komt op 5 juli in de winkel te liggen, ten minste in de UK. Ik ben erg benieuwd. Hieronder staat de eerste clip van het nummer Northern Skies:

Alles tegelijk

Zo heb je niets, zo komt alles tegelijk. Vorige week ben ik naar John Grant geweest en gisteravond naar Chris Isaak in 013 Tilburg. Ik krijg wat concerten betreft weer een beetje de smaak te pakken. Dus keek ik even via LastFM wat er nog meer op het programma staat dit jaar. En wat kwam ik tegen twee avonden Einstürzende Neubauten in de melkweg. En wat denk je, ik heb samen met D. kaarten voor Sting in het gelredome op 15 oktober. Maar 14 oktober zou nog kunnen. Maar waarom zijn de kaarten voor 14 oktober goedkoper dan die voor 15 oktober? Ik kon trouwens ook naar Heather Nova op 15 oktober. Ach ja.

Marian, je kan natuurlijk ook naar de site van de neubauten gaan en daar het volgende lezen:
'The Berlin band has been an integral part of the international music scene for 30 years.

In 2010 their stage anniversary will be celebrated with a tour through Europe and the United States.

Concerts will be held in selected cities, but also at locations that are significant to the band.

And it’ll be more than just a single concert event during the anniversary tour. The band is planning to make a guest performance on an additional day, presenting the audience with a mixed program of the Einstürzende Neubauten, films, solo shows, guests and friends.

More specifically, the band will play a great concert on the first night, while the second night will be divided into 3-part program.

It’ll begin with films and installations. Afterwards the band will play a further, but much shorter concert in which the Neubauten will present material that has never been played live, hasn’t been played live for a long time, or never in this form.

The evening will be rounded off with shows and performances by the individual Einstürzende Neubauten members, recomposed from city to city:'

John Grant in Paradiso

Net nu ik in een drukke periode zit van mijn werk, ging ik naar John Grant. Kwart over zes ging mijn trein dan was ik tien voor zeven in Amsterdam. In Amsterdam moest ik een tram hebben maar ik durfde niet op de tram te stappen die al klaar stond want ik wist niet zeker of het de goede was. Het heeft geloof ik wel tien minuten voordat ik in een tram sprong. En het was gigantisch druk en warm. Dus eindelijk kwam ik aan op het leidseplein en toen naar Paradiso. Natuurlijk liep ik de verkeerde kant op, maar gevonden en nog op tijd want hij begon om ongeveer kwart voor acht.

Drug was het eerste nummer dat hij speelde; dit is een oud Czars nummer. Ik was wel blij dat hij ook nog een nummer van die periode speelde want het blijven mooie nummers. Hij had ook een band bij zich (toetsenist, gitarist, bassist en een drummer). Met die band was ik wel erg blij want dat maakte Queen of Denmark extra mooi. Hij speelde o.a. ook nog TC honeybear, I wanna go to Marz en Chicken bones. Hij gaf nog twee toegifts, maar daarna kwam een andere band dus hij mocht jammer genoeg niet zo lang doorgaan.

Ik heb ook A. ontmoet die kende ik alleen van internet. Een vreemde ervaring iemand ontmoeten die je alleen maar via internet kent. Het was vrij kort want hij ging John Grant interviewen. Dit interview komt op fileunder.

Al met al een geslaagde avond ondanks het feit dat ik nogal moe was van het de hele dag op mijn benen staan.

Setlist (niet in de goede volgorde en op basis van geheugen):
Drug, TC and Honeybear,Where dreams go to die, I wanna go to Marz, Chicken Bones, Queen of Denmark, It’s easier, Sigourney Weaver, You Don’t Have to, Silver Platter Club, J.C Hates Faggots en Fireflies.

Vrouwending?

Ik lees nog steeds de 'oor'. Terwijl ik ze te veel mainstream vind. Dat kan je trouwens soms ook van mijn muzieksmaak vinden, maar dat terzijde. Ik lees gewoon graag en al helemaal over muziek. Tegenwoordig lees ik ook de column van Carice van Houten in de nieuwe revu; alhoewel het meer blogberichten zijn. Jammer genoeg is de nieuwe revu bijna nooit bij mijn plaatselijke supermarket te koop (de op 1 minuut lopen supermarket). Een favoriete rubriek op Kindamuzik is 'mijn platenkast'. Een dergelijke rubriek is ook te vinden in de 'oor'. De ander zijn muzieksmaak moet de mijne wel raken maar hoeft niet hetzelfde te zijn. Ik luister ook weleens naar het 'proefprogramma' dat Stefan Stasse vaak met Carice van Houten maakt op KX radio. Gisteravond (8 juni) was Marike Jager te gast. Ze heeft een aantal nummers gespeeld en mee plaatjes gedraaid. KX radio is uberhaupt een leuke (internet)zender omdat je er zeer diverse programma’s kan vinden. Zo kan je er ook een programma van stPaulDJ vinden genaamd Fine Fine Music. En het voordeel is ze draaien wat ze zelf leuk, mooi spannend vinden. Ik ben dan weleens jaloers want ik zou dat ook weleens willen. Maar ik doe het gewoon op het internet met de desbetreffende sites. En dat schrijven natuurlijk op mijn eigen blog.

Mannending?

Ik heb eigenlijk nooit iets met lijstjes gehad. Ik was vroeger niet van de top40 al hield ik wel van top40 muziek. Ik krijg er met veel moeite een jaarlijstje uit. Maar ik heb nooit eigen hitlijsten gemaakt. Met die jaarlijstjes ben ik ook pas begonnen toen ik een blog had.

Nu staat er op 3voor12 bij het nieuws een Spotify gids. Dan ga ik eens kijken naar de playlists. En dan zie ik dat mijn playlist van maar 8 nummers in het niet valt valt bij die playllists. 8tracks is bij mij ook niet erg populair. Ik geloof dat ik het liefst LastFM gebruik. Al ga ik nog niet zo ver om een cd op mijn computer aan te zetten als ik in de woonkamer naar een cd aan het luisteren ben voor de stats. Maar ik luister soms wel extyra vaak naar bepaalde artiesten om ze hoger in LastFM library en stats te krijgen.

John Grant

Marble Sounds

Sara Lov

Stan diego and friends @ Canteen.

PIXELS

chop wood - Ottawa, Canada

Chop Wood - Bands Undone - Ottawa Canada from inacabinwith on Vimeo.