ZNF: Zita Swoon

Als je met de trein in Middelburg aankomt, zie je al vrij snel de Lange Jan oplichten. Verdwalen zul je dus niet snel. We volgden de lichtjes en kwamen bij het Abdijplein aan. Daar stonden een hoop mensen op een kluitje. En nog vroeg ik me even af waar het podium was. Het voordeel van dit podium was dat je er rond kan lopen. Het had alleen wel een halve meter hoger mogen zijn. Het was bijna half tien toen ik een man achter de mensen langs zag lopen met een vol bekertje en een aantal lege bekertjes. Ik dacht hij zoekt vast zijn medegangers. Later bleek dat het Joris Caluwaerts van de band was. Hij had zijn weg tussen de mensen door gevonden waarna ze het podium betraden. Volgende keer moet ik toch iets noteren, want ik weet echt niet meer met welk nummer ze begonnen. Ik ging rondlopen om te kijken waar het beste uitzicht was. Ze staan zo opgesteld dat ze elkaar allemaal aan kunnen kijken. Tom Pintens loopt nogal eens heen en weer tussen de toetsen en zijn plekje naast de twee achtergrondzangeressen. Het beste uitzicht vond ik aan de kant van de achtergrondzangeressen. Ik keek hun op de rug, maar SKC zag ik van voren. Ze speelden het eerste uur wat rustigere nummers. Aan het eind voor de toegift rockten ze er nog twee nummers doorheen. De toegift kwam na elven toen zou volgens het programma Billie King moeten beginnen (Billie Kinky zoals Stef Camil Carlens ze noemde). Tijdens de toegift zijn wij naar huis gegaan; wij moesten de trein halen. De laatste twee reguliere platen zijn niet favoriet bij mij, maar het concert smaakt naar meer.

ZNF: Vloed

Als je de plot van het stuk 'Vloed' (Zeeland Nazomer Festival) niet wilt weten moet je niet verder lezen.
Je komt binnen door de deuren van een oude sluis. Vervolgens loop je richting de tweede set sluisdeuren, die trouwens afgeschermt zijn door de tribune. Als je op de tribune zit kijk je naar de tweede set sluisdeuren waar binnen een podium van gras staat. Er achter loopt een dijk en boven de sluisdeuren loopt een pad. Het geheel wordt mooi uitgelicht. En daar ontvouwt zich het volgende verhaal.

Een vader komt na 24 jaar en zeven maanden weer eens langs bij zijn zoon. Niet zijn enige zoon blijkt verderop in het stuk, maar wel zijn enige levende zoon. Hij merkt dat zijn zoon niet zo blij is om hem te zien. Die zoon is getrouwd, krijgt een kind en is boer. Waarom zijn vader langskomt, wil hij eigenlijk niet weten. Het belangrijkste is dat hij meteen weer weggaat, want wat heb je na 24 jaar thuis te zoeken. Het blijkt dat hij nog steeds de eigenaar is van het huis en het land waarin/waarop de zoon woont. Hij heeft een brief gekregen waarin hem gevraagd wordt om zijn land terug te geven aan de zee. Hij moet alleen nog een handtekening zetten. Uiteindelijk tekent hij, maar niet voor de onteigening. Hij tekent een overdrachtsverklaring waarin hij het land en het huis overdraagt aan zijn zoon.

Een mooie voorstelling in een mooie omgeving. Er wordt goed gespeeld door de acteurs. De omgeving speelt een grote rol in het stuk.

Zeeland Nazomerfestival

Vorig jaar ben ik naar dEUS op het Abdijplein in Middelburg geweest. Dit was een onderdeel van het Zeeland Nazomer Festival. Vorig jaar ben ik alleen naar dEUS geweest, maar dit jaar wil ik ook naar een 'theatervoorstelling' gaan. De 'theatervoorstellingen zijn namelijk op lokatie. Eén van die lokaties zijn de gedempte sluizen van Hansweert.